Zbieramy materiały

Nieustająco poszukujemy materiałów - dokumentów, zdjęć, wspomnień... W ciągu kilku dni wykonujemy kopie, zwracając oryginalne pamiątki właścicielom. Jeśli jesteś w posiadaniu interesujących materiałów - prosimy o kontakt!

wspomnienia o mieście i ludziach

wspomnienia o mieście i ludziach

Zobacz też

co nowego w galerii:


Strona istnieje dzięki życzliwości i społecznej pracy autorów tekstów

POLECAMY



Strona głównadawny Wołomin • Kultura i sztuka
Kultura i sztuka
Pisarka
Ludzie - Życiorysy
Wpisał Agata Sobczak   

Nalkowska_3 Zofia Nałkowska (1884 ? 1954)

?Ramy szyby, przez którą patrzę, zawierają najdoskonalszy obraz?1

Ten najdoskonalszy obraz to nie widok górskich szczytów o świcie, zachód słońca nad morzem czy palmy na południu Europy ? to podmokła łąka obsypana kaczeńcami, piaszczyste pagórki porosłe sosnami oraz kwitnące bzy i brzoskwinie, zależnie od tego w jakim pokoju znajdowała się Zofia Nałkowska i przez które okno obserwowała świat.

Nigdy ani wcześniej ? czyli zanim pojawiły się Górki ? ani później gdy już były utracone, żaden widok nie mógł równać się z tym, jaki roztaczał się z okien Domu nad łąkami.

Dzieje Górek wpisane są chyba najdoskonalszą książkę powieściopisarki ? w Dzienniki. Tu dała sobie prawo opowiedzenia najbardziej prywatnej historii domu. Odsłoniła kulisy życia ubogiego ? tak skrzętnie ukrywanego przed światem ? pełnego aspiracji duchowych, ale ciągle zmuszanego do ratowania potrzeb egzystencji. Pokazała ewolucję, jaką przeszły Górki od młodzieńczej, dziewczęcej tęsknoty do estetyki, do urody, do ciekawych ludzi i miejsc aż do przekształcenia tego domu w coś niesłychanie wartościowego, wysokiego, wspaniałego. Obrócenia go w literaturę.

Więcej…
 
Różne żywoty "domu nad łąkami"
Wycinki - Relacje prasowe
Wpisał Urszula Pomorska   

Różne są żywoty domów. Związane z egzystencją człowieczą domy przeżywają swe okresy rozkwitu i dostatku, rozdziały dramatów i tragedii by po latach nieszczęść odżywać w renesansach remontów, przebudówek i malowań. Podobnie było i z tym domem. Pieczołowicie obmyślony przez Nałkowskich przed laty wyrósł na tej piaszczystej wydmie pomiędzy sosnami, na miejscu drewnianej budy Milerów, którą, przenosząc się w inne strony, rozebrali i wzięli ze sobą jak kuferek.

Wielka pisarka Zofia Nałkowska w swej przepięknej książce pt. "Dom nad Łąkami" maluje jego wzruszający obraz i tak żywy, że po przeczytaniu tych stron Górki już raz na zawsze stają się człowiekowi bliskie i serdeczne, znajome wraz ze wszystkimi "domu nad łąkami" - ludźmi i zwierzętami; że czytelnik ufa pisarce bez zastrzeżeń, gdyż zwierza się: "...ale nic nie było naprawdę ważne póki nie zostało przewleczone przez Górki".

Więcej…
 
SOS Wołomińskiego Komitetu organizującego Muzeum Z. Nałkowskiej
Wycinki - Inne
Wpisał Łukasz Rygało   

Krótka notatka w dziale ogłoszeń "Expressu Wieczornego" w dn. 13.IV. br. poruszyła żywo wielu mieszkańców Wołomina. O oto jej treść:

"Dom nad łąkami" w Wołominie (zamieszkały niegdyś przez Zofię Nałkowską) sprzedam amatorowi (działka przeszło 1 ha do dalszej zabudowy), możliwość mieszkania dla nabywcy. Zgłoszenia pisemne (po obejrzeniu) z podaniem ceny i warunków kupna przesyłać pod adres: Likwidator Spółdzielni, poczta Żyrardów, skrytka poczt. 28.
Więcej…
 
Urszula Smoczyńska
Ludzie - Życiorysy
Wpisał Anna Wojtkowska   

Urszula Smoczyńska (ur. 1936)

?Wieloletni pracownik dydaktyczny Wydziału Edukacji Muzycznej Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, absolwentka Wydziału Wychowania Muzycznego tejże uczelni oraz studiów Instytutu Carla Orffa ?Mozarteum? w Salzburgu. Autorka wielu programów radiowych i telewizyjnych (m.in. przez osiemnaście lat pracowała w telewizyjnym ?Domowym przedszkolu?) oraz wielu książek (m.in. ?Rozśpiewane przedszkole?, ?Kalendarz muzyczny w przedszkolu?, ?Piosenki na słońce i deszcz?, ?Podajmy sobie ręce?, ?Muzyka dla dzieci?), a także podręczników szkolnych do przedmiotu muzyka (?Muzyka i my? oraz ?Klucz do muzyki?). Prowadzi zajęcia umuzykalniające dla dzieci, uczy w przedszkolach i szkołach, prowadzi kursy i warsztaty dla nauczycieli w kraju i za granicą. Założyciel i wieloletni kierownik Studium Wychowania Muzycznego Carla Orffa w Warszawie oraz współorganizator i wieloletni prezes Polskiego Towarzystwa Carla Orffa, Kawaler Orderu Uśmiechu?.1
Więcej…
 
W rocznicę śmierci Zofii Nałkowskiej
Wycinki - Relacje prasowe
Wpisał Monika Warmeńska   

dawny WołominPamiętam Zofię Nałkowską, jaką; widziałam ją ostatni raz. W pewien grudniowy wieczór u schyłku 1954 roku uczestntezyła w posiedzeniu komisji imprez Związku Literatów Polskich mówiono wówczas n planach dalszych wyjazdów pisarzy na Opolszczyznę. Pamiętam żywe zainteresowanie, z jakim przyjęła od naszego opolskiego kolegi Ryszarda Hajduka "jeszcze ciepły, pachnący świeżą farbą drukarską egzemplarz "Pamiętników Opolan" Ze zdumieniem dowiedziałam się nazajutrz po południu, iż pani Zofia nocą nagle zaniemogła. Wiadomość o śmiertelnej chorobie, lada moment grożącej katastrofą, była trudna do uwierzenia dla wszystkich, którzy zarówno poprzedniego dnia, jak i wcześniej jeszcze widywali pisarkę w doskonałej formie, zawsze uśmiechniętą, wyglądem swoim stanowiąca zaprzeczenie przepływu czasu i liczby lat, jakie spoczywały na jej barkach... wydawało się wręcz niemożliwe, aby własnie ją, pełną życia i energii, mogła tak raptownie dopaść choroba, a jednak rychło przyszedł zgon.

Więcej…
 
Wiera Gran
Ludzie - Życiorysy
Wpisał Wojciech Dąbrowski   

Wł. Weronika Grynberg, używała pseudonimów Sylvia Green, Wiera Green, Mariol, ur. 20 kwietnia 1916 roku, Rosja, zm. 19 listopada 2007 roku, Paryż), aktorka kabaretowa i piosenkarka o niebanalnym głosie (kontralt), wychowywała się w Wołominie (do dziś istnieje dom, w którym mieszkała przy ul. Warszawskiej). Debiutowała w kawiarni Paradise w Warszawie (Tango Brazylijskie, 1 lutego 1934 roku).

Śpiewała piosenki kabaretowe i sentymentalne: List (muz. Courts) i Przeminęło z wiatrem (muz. Adam Lewandowski, obie sł. Seweryn Mendelsohn Sewer), Bez śladu (muz. Jerzy Petersburski, sł. Wacław Stępień), Gdy gitara gra piosenkę (w duecie z Albertem Harrisem), Mein Jidishe Mame (muz. J. Yellen, L. Pollack, sł. Julian Tuwim), Serce matki (muz. Zygmunt Karasiński i Szymon Kataszek, sł. Ludwik Szmaragd), Trzy listy (muz. Leon Boruński, sł. Jerzy Jurandot), Gdy odejdziesz, Ulica Niecała. Za rok, dwa, tango Uliczkę znam w Barcelonie z rep. Hanki Ordonówny, tytułowe tango z filmu Notturno z rep. Poli Negri, muz. H. O. Borgman, sł. polskie Władysław Szlengel, Józef Lipski).

Więcej…
 
Wstyd nad miastem
Wycinki - Relacje prasowe
Wpisał Łukasz Rygało   

Dom nad łąkami - stan sprzed remontu

Ścieżka wiedzie wśród krzaków i wątłej trawy. Trudno posród tej brzydoty, porozrzucanych resztek krawężników odnaleźć ślady niegdysiejszych alejek. Brzegi zatarła spływajaca poboczami woda, a ludzie chodząc na przełaj wydeptali nowe ścieżki.

Tak opisywałem wołomińskie górki latem 1975 roku. Dom rozsypywał się już, ku radości lokatorów czekających na mieszkania w blokach. Gniły odrzwia, ściany pokryły zacieki i głębokie odpryski, z dachu zwisały zardzewiałe rynny. Tamtego lata w tym niewielkim domu gnieździło się 17 osób. Pokój na pieterku zajmował, 82-letni wówczas, Jerzy Surowcew. On jeden próbował ratować ogród i dom przed zniszczeniem.

Więcej…
 
Z Wołomina do Paryża
Ludzie - Życiorysy
Wpisał Wacław Panek   

Można powiedzieć, że losy Wiery Gran, jednej z najsłynniejszych pieśniarek polskich XX wieku, układały się w sposób symetryczny, aczkolwiek czasami skomplikowany, a nawet ocierały się o tragizm. Ta pochodząca z Wołomina artystka przez l połowę stulecia związana była z Warszawą. W 1950 wyemigrowała z Polski i na całą II połowę XX w. osiadła w Paryżu, a od 2006 roku mieszka pod Orleanem we Francji, w pensjonacie dla ludzi starszych.

Jej rodzice, Luba i Eliasz Grynbergowie, rosyjscy Żydzi, na początku XX wieku osiedlili się w Wołominie. Prawdopodobnie znaleźli się tu uciekając przed żydowskimi pogromami w Rosji; podobnie jak w przypadku innej polskiej gwiazdy pochodzenia żydowskiego, Rosy Raisy, wielkiej śpiewaczki operowej, której rodzina w tym samym czasie uciekła z Rosji do Włoch zabierając ze sobą urodzoną i wychowaną w Białymstoku Różę Bursztyn-Burchstein1; Róża przyjęła potem pseudonim artystyczny Rosa Raisa i przeszła do dziejów światowej wokalistyki jako pierwsza w historii odtwórczyni roli tytułowej w operze Turandot G. Pucciniego w mediolańskiej La Scali w 1926 roku.

Więcej…
 
<< pierwsza < poprzednia 1 2 następna > ostatnia >>

Strona 2 z 2
 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack