Zbieramy materiały

Nieustająco poszukujemy materiałów - dokumentów, zdjęć, wspomnień... W ciągu kilku dni wykonujemy kopie, zwracając oryginalne pamiątki właścicielom. Jeśli jesteś w posiadaniu interesujących materiałów - prosimy o kontakt!

wspomnienia o mieście i ludziach

wspomnienia o mieście i ludziach

Strona głównaLudzieŻyciorysy • Witold Kitkiewicz
Witold Kitkiewicz
Ludzie - Życiorysy
Wpisany przez Jarosław Stryjek   

Syn Wincentego i Antoniny z domu Polanowskiej, urodzony 1891.12.31 w Wilnie, zmarł 29.10.1966, pochowany na cmentarzu w Kobyłce

Pochodził z rodziny rzemieślniczej. w 1914 roku w Wilnie ukończył szkołę średnią Chemiczno-Technologiczną. Tego samego roku w lipcu został powołany do wojska carskiego i wcielony do II Dyonu Moździerzowskiego, 1 baterii. Dnia 7.08.1914 r. w składzie 1-ej baterii został wysłany na front, gdzie otrzymał kolejno awanse - 5 kwietnia 1915 r. stopień podchorążego, w grudniu 1915 stopień podporucznika, a w październiku 1916 stopień porucznika.

W końcu 1917 roku stawił się do służby w polskich Formacjach Wojskowych, nadal pozostając w macierzystej baterii, prowadząc polską placówkę w dyonie.

W lutym 1918 r. po rozpadnięciu się II Dyonu Moździerzowego stawił się do II korpusu Wojska Polskiego na Wschodzie, dowodzonym przez gen. Józefa Hallera i wcielony do II Dylonu art. Ciężkiej. Dnia 11.05.1918 r. II KWP został przez Niemców rozbity w bitwie pod Kaniewem, nad Dnieprem na Ukrainie. Wtedy por. Witold Kitkiewicz przedostał się do Moskwy, gdzie od lipca 1918 r. podjął pracę w Dońskim Komisariacie w wydziale transportowym, a od października 1918 r. do 31.01.1919 r. jako kwatermistrz "Oddziału Wydzielonego" przy Sztabie Południowego Frontu w Kozłowie.

Po zlikwidowaniu oddziału powrócił do Wilna. Gdy Wojsko Polskie opanowało Wilno, w lipcu 1919 roku został przyjęty do Armii Polskiej w stopniu porucznika i po przeszkoleniu przydzielony do tworzącego się w Wołkowysku i Litewsko-Białoruskiego Pułku Artylerii Polowej na stanowisku dowódcy baterii.

Uczestniczył w składzie tego pułku w wojnie polsko-bolszewickiej i polsko-litewskiej od marca do lutego 1921 r. Brał udział w bitwie Radzyminem w dniach 13-15.08.1920 r. i bitwie nad Niemnem, wiosną 1921 r. został zweryfikowany do stopnia kapitana. Jesienią 1922 przeniesiony do Pułku artylerii Lekkiej (PAL), a w okresie 1.04.1924-1.10.1924 był na Kursie Dowódców Dyonu w Szkole Strzelań Artylerii w Toruniu. Na wiosnę 1925 został przeniesiony do Szk. Strz. Art. W Toruniu na stanowisko inspektora. W jesień 1926 r. otrzymał stanowisko kierownika ćwiczeń i wykładowcy w Szkole Gazowej w warszawie; na Wiosnę 1927 roku awansowany do stopnia majora. Jesienią 1929 r. przeniesiony do 27 pułku artylerii lekkiej da dowódce dyonu.

W 27 p.a.l służył do 15.08.1939 r. wchodząc w skład OK I. W czasie mobilizacji został oddany do dyspozycji Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych i przydzielony do sztabu Armii "Modlin" na stanowisko referenta gazowego. Po zakończeniu kampanii wrześniowej uniknął niewoli i przybył do Wołomina. Tu z grupa znajomych od listopada 1939 rozpoczął pracę podziemną, Na wiosnę 1940 r. grupa połączyła się z Konfederacją Zbrojną i w końcu tego roku został KZ inspektorem wyszkoleniowym. Po zjednoczeniu KZ i ZWZ przeszedł do OW "Unia" (nastąpiło to najprawdopodobniej pod koniec maja 1942) i na początku 1942 został Komendantem Obwodu na pow. Radzymin. Na wiosnę 1942 r. uczestniczył w Radzyminie w odprawie zjednoczeniowej organizacji niepodległościowych, na której powstała Armia Krajowa. Major Witold Kitkiewicz ps. "Marian" został wówczas Komendantem Obwodu Radzymin "Rajski Ptak", na stanowisku tym pozostał do 1 października 1943. Podczas jego kandydatury Obwód AK Rajski Ptak rozwinął się wszechstronnie (liczebnie, organizacyjnie, szkoleniowo). Od października 1943 do 11 czerwca 1944 pozostawał do dyspozycji KG AK. Dnia 11.06.1944 został przeniesiony do obszaru AK Lwów na stanowisko Kwatermistrza Obszaru, które to stanowisko piastował od czasu zajęcia Lwowa przez armie radziecką. W konspiracji pozostawał do dnia 3.03.1945 tj. dnia aresztowania przez NKWD. W sierpniu 1945 został skazany na 10 lat obozów pracy i wywieziony do Mołotowskiej Obł. W sierpniu 1948 Sąd Najwyższy Związku Radzieckiego zamienił resztę kary na deportację do Polski. W dniu 23.09.1948 przybył do Państwowego Urzędu Reapatryjacyjnego w Białej Podlaskiej. Powrócił do Wołomina. Nie mogąc podjąć pracy przez resztę życia utrzymywał się z korepetycji matematycznych.

Odznaczenia:

  • Krzyż Virtuti Militarii kl V - kapituła K.V.M w 1920r.
  • Krzyż Walecznych Trzykrotnie - Dowódca Armii w 1920r.

Opracował: Mieczysław Chojnacki
członek Towarzystwa Przyjaciół Radzymina,
na podstawie otrzymanych materiałów od Henryka Chudkiewicza.

W lipcu 1990 Janusz Bublewski sporządził pismo adresowane do Rady Miasta i Gminy Wołomin z wnioskiem o upamiętnienie postaci majora Witolda Kitkiewicza przez przez nazwanie jego imieniem ulicy Nowosławkowskiej.

Relację uzupełnił
Jarosław Stryjek

 

Komentarze  

 
0 # Ewa 2012-01-19 22:01
To nie samowite ja mieszkam w jego dawnej rezydencji w Wołomine posiadam zdjęcie oraz jakieś jego rękopisy
Odpowiedz | Odpowiedz z cytatem | Cytować
 
 
0 # maciek 2012-08-21 10:00
Ewa, a gdzie jest [chociaż mniej więcej] ta jego rezydencja?
Odpowiedz | Odpowiedz z cytatem | Cytować
 

Dodaj komentarz


Kod antysapmowy
Odśwież

 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack